Mark en Jennifer in Canada

OnFSejeZElY

Jawel, we zijn er klaar mee!, maar eerst ons verhaaltje in chronologische volgorde.

In oktober kregen we de brief dat de pepierwinkel achter de rug was, en dat het enige wat nodig was, was een gesprek met een imiigratie meneer/mevrouw. We zouden bericht krijgen van hoe en wat. Ongeveer 3 maanden later hebben we nog niks gehoord van de immigratiedienst en we begonnen het gevoel te krijgen dat er iets mis is gegaan. Dus ikke bellen naar de immigratiemeneren en mevrouwen, maar er was geen doorkomen aan. Opeens zat er een bruine envelop in onze postbus. In de brief stond dat dit een herinnering was en dat ik toch echt even met onderstaand nummer moest bellen. We hebben nooit een eerste brief gehad, maargoed. Ikke de volgende dag bellen met een vriendelijke meneer die een afspraak voor ons heeft geplanned op 4 februari. We hebben dus 4 februari een dagje Saskatoon gedaan. Om 10 uur hadden we de afspraak, wat een kwestie van betalen, paar standaard vragen beantwoorden en een formulier ondertekenen was. De mevrouw zegt “Nou, gefeliciteerd, en welkom in Canada”, en dat was het.

Om een paar vragen te beantwoorden: Nee, ik ben geen Canadees. Nee, ik heb geen Canadees paspoort. Nee, ik kan niet stemmen en Nee, ik kan niet voor de Canadese overheid werken. Verder heb ik alle rechten van een Canadees. Ik mag werken (bedrijf starten), studeren, kom in aanmerking voor ziektekostenverzekering, eventueel uitkering etc.

Dus..

Dat was het goede nieuws. We hebben ook nog ander nieuws: Jennifer heeft een gebroken stuitje. Hoe? Nou, vorige week vrijdag (30 januari) zijn we naar Wapiti Valley geweest om te snowboarden met school. Heel erg naar onze zin gehad. Ik voor het eerst sneeuwborden in de Canadese sneeuw. Rond een uurje 3 zaten we in de skilift naar boven (“we” zijn Jennifer. Francois en ik). We hadden die skilift al redelijk vaak genomen, dus we wisten wat ons te wachten stond: als je boven bent, door de knieen, vooruit glijden en zorgen dat je het stoeltje niet in je nek krijgt. We hadden alleen even geen rekening gehouden met het feit dat je ook op elkaar snowboard kon staan. We weten nog steeds niet wat er precies is gebeurd, maar Jennifer viel achterover en verging van de pijn. Ze is meteen sneeuwscooter naar beneden gebracht en heeft de rest van de middag in de chalet op haar buik geleden. Onze redenering was: of het nou gebroken og gekneusd is; je kunt er toch niks aan doen, dus Jennifer is maandag gewoon weer aan het werk gegaan. Tot vrijdag, toen ze probeerde iets van de vloer op te pakken en weer verging van de pijn. We zijn meteen naar het ziekenhuis in Rosthern gegaan en daar ongeveer de hele middag gezeten en de conclusie te horen (en zien op de rontgenfoto’s): Een gebroken stuitje. Niks aan te doen, alleen pijnstillers en voorzichtig aan doen.
Wel komisch: Er was niet meteen een dokter beschikbaar (het wast niet echt een spoedeisend ding natuurlijk), maar wel een stagair. Een man van ongeveer in de 40, gebrekkig engels sprekend en een glad hoofd. Toen hij vroeg hoe het gebeurd was moesten we hem eerst uitleggen was snowboarden was, want dat kenden ze in zijn land niet (de Filipijnen, India, Indonesie, of iets wat daarop lijkt).

Verder gaat alles goed met ons. Jennifer heeft het nog steeds naar haar zin op school, we maken nieuwe vrienden hier, we hebben regelmatig feestjes, we spelen regelmatig poker, ik ben ondertussen lid van de recreational board (die organiseert feestjes, evenementen etc.).
Gaat goed met de familie. Susie heeft ontwenningsverschijnselen nadat haar camera stuk is gegaan, en op is gestuurd ter reparatie (3 maanden geleden), Blair zit nu met vrienden in de Dominicaanse republiek, Brad werkt nog steeds bij Hitachi (windmolens lassen die in Nederland/Duitsland worden neergezet, Christine heeft een nieuwe baan bij de Bank of Montreal. Zuri groeit als een maleijer en loopt alsof ze het al jaren doet. Cory werkt weer in Alberta als lasser en is ‘s weekends hier.

Zo, zijn jullie weer op de hoogte.

[nl]maar nog niet helemaal.

Vandaag liep ik naar het postkantoor om de post te halen, en verwachtte een paar t-shirts die ik heb laten maken, en jawel, er was een pakketje. Mooi de t-shirts.

Onderweg naar huis was ik blij dat het pakketje er was, en thuis gekomen sorteerde ik de rest van de post.
Hey, een brief van Canada Immigrations.. OEH! Oh! Nog een!.. En nog 1, maar dan voor Jennifer!

Snel open gemaakt natuurlijk om tot de ontdekking te komen dat 1: mijn aanvraag is aangekomen en is behandeld, 2: de aanvraagd is afgerond en 3: Jennifer’s “sponsorship” ook is goedgekeurd!

Ik moet nu alleen nog een gesprek met een mannetje of vrouwtje van de immigratie-dienst. Een soort van sollicitatiegesprek zeg maar, en daarna krijg ik mijn verblijfsvergunning!

Binnenkort maar een feestje geven.[/nl]
[en]but not quite.

Today I went to our mailbox to pick up a package, and was expecting some t-shirts I made for Cory (they’re awesome!). There was a package, and a bunch of other mail. I was happy to have the shirts and I couldn’t wait to see what they looked like.

When I got home, I was sorting the rest of the mail. Hey, a letter from Canada Immigrations.. OOH! Oh! another one! And another one!

When we opened them it was for 1: cofirmation that my application was received and processed, 2: application was finished, and 3: Jennifer approved as my sponsor!

All there is left is an interview with an Immigrations-officer, and when he/she likes me I’ll get my residents card!

Yes, you’re invited for a drink when that happens [/en]

Klik om te vergroten (Click to enlarge)

[nl]Hoi!
Het is weer even geleden dat ik (Jennifer) wat voor onze blog heb geschreven. Mark had geen zin in typen, dus ik zal een klein stukje vertellen over wat er allemaal gebeurt in onze levens.

Ten eerste, Boss, de kat die we kwijt zijn geraakt en weer hebben gevonden maakt het best goed. De dag nadat we haar hebben terug gevonden hebben we haar naar de dierenarts gebracht voor een check up en het schoonmaken van de abces, en dat geneest goed. Het was wel eng om te zien hoeveel gewicht ze is verloren, omdat het gewoon een dikke kat was toen we haar adopteerden. Ze heeft er weer wat gewicht bij gelukkig, maar ze moet eerst wennen aan haar droog voer dieet. Het gaat prima met de andere 2 katten. De kittens groeien als kool en zijn al typische pubers, slopen dingen als we er niet zijn en zitten op tafel terwijl ze weten dat dat niet mag. MAargoed, daar zijn het kittens voor. Het zijn wel lieve kleine monsters.

Het is oogst-seizoen, dus de boeren hebben het druk op hun land en alle tuinmannen/vrouwen hebben het druk met hun tuintjes en bezig met het maken van augurken, jam en stoppen alles in blikken wat je in kunt blikken. Mijn moeder is bezig met het invriezen van groente en maakt jam van allerlei fruit en bessen. Wij helpen haar met het oogsten van haar tuin. Het enige wat ze nog in de tuin heeft is knollen en boerenkool, wat we als zaadjes mee hebben genomen uit Nederland.
Mark en ik hebben oko onze appelboom leeg geplukt. We hebben er appelsap mee gemaakt zoals je kunt zien in onderstaand filmpje. Ik wist niet dat appelsap maken zo makkelijk was. Je bent er even mee bezig, maar dan heb je ook wat. Maak je fruit schoon, stop ze in grote emmers, gooi er kokend water over met een beetje “cream of tartar” om het sap eruit te trekken, en ongeveer 24 uur laten staan. Daarna zeef je de sap, doe je er suiker bij en je hebt appelsap! We hebben ook nog appels van de boom van de buurman geplukt die ik ga gebruiken om muffins mee te maken. YUMMY!

Het is triest dat ik het moet zeggen, maar we zullen ons binnenkort moeten voorbereiden op de winter. Tuintje leegmaken, zomerspullen opruimen zoals onze vuurkorf, badminotn net en tuinstoelen. De herfst in Canada is zo mooi, maar ik wil dat dat wat langer duurt.. voor je het weet ligt er sn… snnnn… ik kan het niet eens uitspreken.. dat witte fluffy spul op de grond. Daar heb ik nog geen zin in.

Mijn werk op school gaat goed. Dit jaar ben ik de coach van het meisjes junioren volleyball-team op school. Veel werk, maar wel leuk om te doen. Mark en ik zijn bezig met een ondernemersplan om de web design business van de grond te krijgen hier in Canada. Hopelijk hebben we dat voor het einde van het jaar rond.

We horen graag van jullie en zitten te wachten op foto’s van iedereen. Ik kan ook niet wachten tot de tijd dat de mensen die bij ons langs komen uit Nederland hier zijn volgend jaar!

Groetjes uit het mooie najaar-Canada,
Jennifer[/nl]

[en]Hello everybody!

It’s been a long time since I typed something for the blog. But Mark wasn’t in the mood for writing stories, so I’ll let you guys know what little things are going on in our lives right now.

First off, Boss, the long lost cat we found again, is doing pretty good. The day after we picked her up, we took her to the veterinarian for a check up and cleaning out of an abscess that she had on her jaw that is now healing very well. It was also disturbing to see how much weight she had lost, since she was kind of FAT when I first adopted her. But she has gained some weight again. She can still put on a little bit of weight, but she’s still getting used to her dry cat food diet. All three cats are getting along just fine. The kittens are growing every day and are getting into trouble every time we are not around. But that’s little kitten mischief for you. They are adorable little monsters.

It is also harvest season. All farmers are in the fields and all gardeners are busy picking their gardens and making pickles, jams, and canning everything they can think of. Mom’s been freezing veggies and making jams with fruits and berries. We’ve been helping her when we can to harvest the garden. All there’s left to pick are the turnips and “boerenkool” (Dutch vegetable like a cross between spinach and cabbage) Mark and I have picked all the apples we could reach from our crab-apple tree. And in 2 batches, we made apple juice with them. I didn’t know making juice was so easy. It takes a bit of time, but it’s pretty easy to make. Just clean your fruits, put them in big buckets, pour boiling water over it with a bit of cream of tartar to help extract the juicy flavours and let it sit there for 24 hours. Then strain your juice and bottle it. We also picked some good sweet apples and some cooking apples from the neighbour which we cut up and put to freeze. I’ve already made some apple cinnamon muffins with them. YUMMY!

It’s sad to say, but we will soon be preparing the yard for winter, cleaning flower beds, picking up and putting away summer items like our fire pit ring, badminton net and lawn chairs. The autumn here in Canada is so pretty. But I wish it would last longer… next thing you know the…. Sssnnn… I can’t bring myself to say it… the fluffy white stuff… will cover everything!!! I’m not looking forward to that yet.

My job at the school is going well. This year I’m the Junior Girls Volleyball coach. It’s a lot or work but it’s pretty fun. Mark and I are working on a business plan to get a web design business set up here in Canada. Hopefully before the end of this year, we’ll have it up and running!

We’re anxious to hear from you guys and see lots of pictures!!!! Can’t wait to see the ones coming to visit us next year!!!

Greetings from Beautiful Autumn Canada[/en]

[nl]Het gaat dan niet over vandaag, maar over een paar dagen geleden. Jennifer had de hele dag op school gewerkt, en ik ben de hele dag thuis met een project bezig geweest. We doen sinds een maand of 2 de boodschappen voor het restaurant in het dorp met Cory’s truck. We gaan hiervoor naar Prince Albert (PA) naar een soort Makro en laden dan de hele auto vol. Zo ook afgelopen woensdag.

Jennifer is na school direct naar huis gekomen en ik heb vlak daarvoor de truck opgehaald van de boerderij. Het was Susie’s verjaardag, dus heb daar nog even een babbeltje gemaakt. We moesten ook nog wat dingen voor onszelf halen in de stad, dus we zaten al in tijdnood voor we weg gingen, want de supermarkt (zo noem ik het maar even) zou om 20:00 dicht gaan, en wij zaten om 18:15 nog bij de Subway (broodjesboer) bijna aan de andere kant van de stad. Aangezien boodschappen doen voor het restaurant niet hetzelfde is als de boodschappen voor thuis, moet je er toch zeker een anderhalf uur voor uit trekken, dus: broodjes naar binnen en wegwezen. Nog even snel de bandenspanning controleren en boodschappen doen.

De supermarkt had niet alles wat we moesten hebben, dus moesten we op zoek naar alternatieven (niet naar andere winkels, maar alternatieven binnen de winkel), wat meer tijd in beslag nam.
om 19:55 waren we onderweg naar de kassa, waar Jennifer opmerkt “pfoe, net op tijd”, waarop de kassiere antwoordt: “We zijn tot 21:00 open hoor”. @#%^#%&*. Dus..

Nouja, we wilden ook nog even op bezoek bij Susie, dus als de sodemieter de truck ingeladen (wat van kassa tot ingeladen ook een half uurtje duurt ongeveer) en onderweg naar het restaurant, waar ondertussen niemand meer was natuurlijk. Onderweg, vlak bij Bellevue zegt Jennifer (die rijdt): “Het is net of iemand anders voor me stuurt, we zijn zwaar beladen!”. Ik voeg eraan toe: “Ja, het heeft net geregend en er is net nieuw gravel neergelegd, dus kan wel kloppen”.
Bij het restaurant aangekomen gaat Jennifer via de voordeur naar binnen om de achterdeur open te doen, terwijl in de achterklep van de truck opendoe, denkend: “Heuh, waarom is de truck zo laag? Zo zwaar waren we toc… Oh shit, nee he?”, en jawel, de truck stond op 1 slof.
Dan ga je je afvragen: hoe krijgen we onze boodschappen thuis, hoe komen we bij Susie, en hoe krijgen we onze auto weer terug (die bij de boerderij stond). Gelukkig wonen oom William en tante Lise in het dorp, dus daar zijn we naartoe gelopen.. in de regen uiteraard.
Wij met hun truck naar het restaurant, onze boodschappen overladen naar de andere truck, en naar huis. We hebben Cory’s truck bij het restaurant gelaten. Die zou ik de volgende dag wel naar de garage (aan de overkant van de straat gelukkig) brengen.

Het was ondertussen 22:15 en alle visite was al weg. We hebben daar nog even relaxed op de bank gehangen om om 23:00 ongever weer naar huis te gaan met 2 auto’s (onze eigen en de truck van oom William).

Ik reed voorop en terwijl we het erf af rijden zie ik iets in de berm lopen. Wilde dieren zijn hier normaal, dus ik besteede er niet te veel aandacht aan, maar Jennifer achter me stopte. Ik snapte het niet helemaal, maar reed langzaam verder, in mijn spiegel kijkend om te checken dat ze wel achter me aan kwam. Het duurde even, maar ze volgde even later.
Bij ons huis aangekomen stond ik op haar te wachten, omdat zij de sleutel had, en Jennifer niet echt snel reed. Vreemd.

Jennifer rijdt bij ons het erf op en zit heftig naar de passagiers-stoel te gebaren. Het vraagteken boven mijn hoofd werd groter, en NOG groter toen ik zag wat ze daar op had gezet. Het was onze grote zwarte kat die we 4 maanden geleden hebben geadopteerd en die na anderhalve week was weg gelopen.
Stevig vermagerd (vel over bot), zeiknat en een dik abces op haar kin, maar levend en vragend om aandacht! We zijn tot ongeveer 01:00 op gebleven om het beestje af te drogen en te voeren.

Ze maakt het nu goed, ze eet weer normaal, went aan de andere 2 katten en na een bezoek aan de dierenarts afgelopen vrijdag geneest haar abces ook goed. We hebben nu dus 3 katten.

Het was me het dagje wel, maar we hebben Boss terug, de truck is een dag later gefixt, het restaurant had weer genoeg eten te verkopen en wij hebben weer wat te vertellen op feestjes (of een weblog).[/nl]

[en]Sorry guys, no english translation for this one[/en]

[nl]Het is een tijdje geleden dat we iets geschreven hebben, maar dat komt door alle feestjes schilderwerk wat we in het huis hebben gedaan. Er is op het moment niet zo veel bijzonders te vertellen, dus laten we maar meteen het filmpje bekijken, met een vernieuwde rondleiding door het huis.

We gebruiken voor dit filmpje een nieuwe service. Geen Youtube, maar Viddler. Hiermee kun je reacties geven IN het filmpje. Als je met je muis over de tijdslijn in het schuift krijg je een groene ” + ” te zien. Als je daarop klikt wordt het filmpje op pauze gezet en kun je een reactie geven op iets wat er op dat moment in het filmpje gebeurt. Er leuk.[/nl]
[en]It’s been a while since we’ve posted something, but that’s because of all the parties painting we did in the house. We don’t have much to tell you at this moment, so let’s skip to the video right away, shall we?

We’re using a new service for our video’s. Not Youtube, but Viddler, which allows you guys to add comments at a specific time in the video. Roll your mouse over the timeline in the video and a green ” + ” will appear. Click on that, the video will pause and you can leave a comment about something happening in the video at that specific moment. Very nifty.[/en]

[nl]Ok, zo’n 2 dagen geleden zijn we verhuisd. De kleuren zijn geneutraliseerd en onze spullen staan in huis. Het is hier en daar nog zoeken naar kleding. Dat ligt nog in koffers omdat we nog geen kasten hebben gekocht, maar daar gaat vanmiddag als het goed is verandering in komen. We zitten alleen nog met een probleempje in de keuken. Doordat we de vinyl op de muren eraf gerukt hebben bleven er hele lelijke lijmresten op de muur zitten. We hebben geprobeerd met krabbers dat eraf te krijgen, maar omdat de muren van gips is gemaakt schraap je er dus ook de helft van de muur af op sommige plekken. We horen graag suggesties over hoe we dat kunnen oplossen zonder de muren te vervangen..

Ook hebben we 2 huisgenoten. De één heet Mitre (van mitre-saw, wat een tafelzaag is) en de ander heet Pixel (van die stipjes op je monitor). Broer en zus en ze zijn 6 weken oud.

Klik hier voor de foto’s.[/nl]
[en]Ok, about 2 days ago we’ve moved into our new house. The colors are neutralised and our belongings are in the house. We have to look for clothes every once in a while, because some of it is still in suitcases. This afternoon we’ll buy some closets to put our stuff in. We just have a little problem in the kitchen. We’ve ripped off the vinyl that was on the walls, which left a bunch of glue. We’ve tried with scrapers to get it off, but because the walls are made out of plasterboard, we’re ripping half the wall with it. If you have any suggestions on taking off the glue without replacing the wall, please tell us.

We also have 2 room mates. One is called Mitre (from mitre-saw) and the other is called Pixel (from the dots on your screen). Brother and sister and they’re 6 weeks old.

Click here for pictures.[/en]