Mark en Jennifer in Canada

Zozo, alles is weer zo goed als terug naar het oude. De trouwdag was voor ons perfect. Lekker ongedwongen en een fijn knallend feestje.

Zoals ik ook al in mijn “eindspeech” zei: iedereen bedankt voor je komst. Zonder jullie had ons feestje niet zo’n succes gehad.

We zullen binnenkort (als de foto’s van Egbert klaar zijn) een fotoalbum maken en deze waarschijnlijk online zetten, of we maken er een dvd van als er te veel foto’s zijn. We hebben alvast een album online gezet met de eerste foto’s, genomen door Harry en Chantelle.

Onze trouwdag

Vanaf nu zal deze weblog in het teken staan van onze verhuizing naar Canada, met uitzondering van een eventueel bericht over de foto’s van de builoft..

… en dan staat de “D” voor “De grote”.
Iedereen is rustig aan aan het wakker worden, behalve Jennifer, Therese en Susie.. Die zitten bij de kapper. Mijn pa is nog rustig met zijn speech bezig en hangt nu met Oom Dick aan de telefoon.

Nerveus? Nee, nog steeds niet, hoewel ik vannacht om een uurtje of 4 wel gestressed wakker werd, maar dat is nu compleet weer over.

Voor de mensen die dit nog lezen voor ze komen: tot straks..

Gisteren zijn we naar de boerderij geweest om de laatste puntjes op de “ï” te zetten. We moeten alleen nog even een cdtje branden en dan zijn we klaar..

Voor iedereen die ons vraagt of we al zenuwachtig zijn: neuh, maar wel spannend..

Melvin, Therese, Jocelyn en Chantelle (Oom, tante en 2 nichtjes. Ze zijn de getuigen voor Jennifer) zijn aangekomen in Nederland. Ze hebben vannacht bij mijn ouders geslapen. Morgen verwachten we Dave, Elise en Fleurette (Oom, tante en tante) ook hier..

Nadat Jibbo zich een beetje versproken had afgelopen zaterdagavond wist ik dat er iets geregeld was. Dat ik een dag later samen met Jennifer een taart aan zou snijden om “alvast te oefenen” had ik dan weer niet gedacht.

Toen we vandaag de inrit bij mijn ouders op draaiden en de auto van Arne en Bianca zagen staan begon er al meer te dagen. “Harrie en Lies zijn er vast ook” zei Jennifer, en inderdaad In de tuin zaten 6 mensen ons te verwelkomen. Pa en ik zouden gewoon formule 1 kijken, maar het einde van de race hebben we niet meer meegekregen. Na het “proefsnijden”, een “proef-fotosessie” en oefenen met “boeketgooien” was het tijd om ons feestje ergens anders te bouwen. We moesten (verkleed en wel) in een bloedhete auto mee naar Vlagtwedde, waar al een paar bekenden op het terras zaten. Binnen waren er nog veel meer bekende mensen die klaarzaten om te bbq’en en te bowlen (niet in deze volgorde trouwens…). Nadat iedereen zijn 2e pilsje (ahum..) had genuttigd was het tijd voor ijs en de laatste borrel.
We hebben nog met Patrick, Helen, en Egbert bij een vuurkorf bij ons in de tuin gezeten en hebben de avond afgesloten.

Het was erg gezellig..
Bedankt iedereen!

(ps. Ik moest even van mijn pa melden dat hij had gewonnen met bowlen )

Zo dan. De ambtenaar is bij ons geweest om de details door te spreken en nog meer kennis te maken. We kennen haar al van onze danslessen, maar wat je vroeger allemaal hebt uitgespookt is niet echt gespreksstof tijdens je dansavonden.

Vanavond hebben we samen me Daniëlle de laatste hand gelegd aan onze openingsdans.Vanavond ging aardig, maar over 2 weken moet het vlekkeloos gaan natuurlijk

Ook hebben we wat dingen geregeld met onze DJ Taco, maar de details gaan we nog bespreken (als je nog verzoekjes hebt kun je ze alvast doorgeven. Taco kan ze dan in zijn cd-koffer stoppen).

Ohja, voor de mensen die het nog niet wisten: Jennifer’s moeder is ondertussen ook in het land (sinds vorige week zaterdag).

Cake, CAKE, CAAAAKE!

 We hebben alle bakkers in Winschoten gezien en zijn uiteindelijk bij “de Duitse Bakker” terecht gekomen voor onze bruidstaart. De echte duitse bakker uit Duitsland kwam speciaal naar Winschoten om ons te ontmoeten. In drie kwartier hebben we de beslissing genomen over vorm, grootte, versiering en natuurlijk smaak. Één smaak stond natuurlijk al vast… CHOCOLAAA! Dus zorg dat jij erbij bent om te proeven.

Zoals jullie misschien weten kun je ook bij Boerderij Hermans-Dijkstra ook overnachten. We hebben dus ook een aantal kamers gereserveerd voor onze Canadese gasten, Hemmo & Frouwke en onszelf. Wil jij ook overnachten moet je snel reseveren, want er is nog maar 1 kamer over.

Onze uitnodigingen zijn verstuurd. Klein detail over de kaarten: deze hebben we zelf helemaal ontworpen.

Verder is er weinig te melden. We zijn ondertussen al wel op zoek naar een bruidstaart en het beeldje er bovenop.

Ohja, een klein detail over onze verhuizing/huisdieren: Het konijn is al ondergebracht bij een collega van Jenn, Rino (de hond) heeft een nieuw onderkomen in Duitsland, waar Shelby (de jongste kat) ook naartoe zal gaan. Missy (de oudste en manke kat) gaat naar mijn ouders en Owen (de grote zwarte kat) gaat hoogstwaarschijnlijk met ons mee . Allesis wat dat betreft dus in kannen en kruiken.

Ook de ambtenaar is geregeld. Onze ambtenaar is niet iemand uit de gemeente Scheemda, wat gebruikelijk zou zijn, maar iemand uit Winschoten. Dat was nog redelijk wat geregel om voor elkaar te krijgen, maar uiteindelijk geen probleem. We hebben dus onze eigen ambtenaar uitgezocht, wat ook nog eens inhoudt dat we niet verplicht aan een bode vastzitten, dus ook dat wordt waarschijnlijk een bekende van ons. 30 Juli hebben we een gesprek met haar voor de details.

De motor voor onze trouwfoto’s is inmiddels ook geregeld. Jennifer’s jurk is klaar en mijn pak zit als gegoten op de te grote sokken na.

Er is nog wel wat te doen, maar op zich gaat de de goeie richting op

Hierover kunnen we kort zijn: klaar!

Gisteren heb ik mijn pak opgehaald en zit nu als gegoten, althans, de broek. De rest zal ik binnenkort in zijn geheel aan passen, maar dat zal allemaal goedkomen.

De bedankjes zijn ook al een paar dagen klaar. Mijn tante Trudy is een avondje hier geweest en we hebben met z’n drieen alle bedankjes in elkaar gevouwen en gevuld (word je al nieuwsgierig?). Eerder hebben we Jan Willem ook bereid gevonden om onze Usher te zijn (check de belangrijke personen..).

Dat was het voorlopig eerst weer.

Gisteren was het de planning om mijn pak op te halen. Vanaf de 14e zou deze klaar zijn, maar het kwam er telkens niet van om ‘em op te halen. Gisteren wel, dus wij onderweg naar Westen in Musselkanaal. Ik had mijn schoenen meegenomen zodat ik de lengte ook meteen goed kon passen. De lengte was goed, alleen zat de broek aan de achterkant heel vreemd, dus moet ‘ie weer naar de coupeuse. Volgende week moet het dan zo ver zijn.
Ondertussen hebben we er een overhemd, stropdas, machetknopen en sokken bij gepast.
En nu we er toch waren.. Westen had uitverkoop, dus hebben we meteen kleding gekocht “voor the day after” (een slap excuus om gewoon mooie kleding te kopen).

Ook hebben we onze bedankjes opgehaald bij de drukker en hebben we nog wat kleine dingetjes gekocht in Groningen voor diezelfde bedankjes. (Dus dames, jullie mogen komen helpen )